بررسي استحكام شكست دندان هاي درمان ريشه شده و بازسازي شده با دو نوع پست و كور

مقدمه: در دندانپزشكي مدرن درمان بهينه تاج دندان هاي درمان ريشه شده كه ساختمان تاجي آنها دچار تخريب شديد شده است، هميشه چالش برانگيز بوده است. استفاده از پست و كور ريختگي راهي براي بازسازي دندان پس از انجام درمان ريشه است كه موفقيت طولاني مدت آن ها در مطالعات به اثبات رسيده است و درمان انتخابي براي بازسازي دندان هاي با تخريب زياد مي باشد. از اين رو اين مطالعه با هدف بررسي استحكام شكست دندان هاي درمان ريشه شده كه با پست و كور نيكل كروم و آلياژهاي Non-precios Gold Alloy (NPG) مورد بازسازي قرار گرفته اند انجام گرديد.مواد و روش ها: تعداد 20 عدد دندان سانترال ماگزيلا جمع آوري شد و درمان ريشه با شرايط و تجهيزات يكسان براي هر دندان به صورت كامل انجام شد. سپس هر دندان در بلاك هاي آكريلي شفاف مانت شد. پست و كورها به روش مستقيم ساخته شدند. سپس نمونه ها به دو گروه برابر 10 تايي به صورت تصادفي تقسيم شدند (گروه يك: پست و كورهاي نيكل كروم، گروه دو: پست و كورهايNPG). پست ها سمان شدند و نمونه ها در شرايط شبيه سازي شده به محيط دهان قرار گرفتند و سپس استحكام شكست نمونه ها، توسط دستگاه Universal Testing Machine با فشار استاتيك 0/5 ميلي متر در دقيقه، ثبت شد. براي مقايسه ميانگين استحكام شكست از آزمون t استفاده شد. يافته ها: استحكام شكست پست نيكل-كروم با ميانگين 67/19±233/8 بيشتر از مقاومت به شكست NPG با ميانگين 85/65±223/0 بود. اما بين دو گروه تفاوت معني داري ديده نشد(0/757=p). در هر دو گروه بيشترين نوع شكست از نوع غير قابل بازگشت بود و بين دو گروه تفاوتي از نظر نوع شكست ديده نشد(0/871=p).نتيجه گيري: استحكام شكست دندان هاي بازسازي شده با دو نوع پست و كور ريختگي NPG و نيكل كروم تفاوتي با يكديگر ندارد.