پهنه‌بندي كيفيت آب هاي زيرزميني دشت بيجار - ديواندره در استان كردستان از نظر رسوب گذاري و خورندگي

در ﭘﮋوﻫﺶ ﭘﯿﺶ رو ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﮐﯿﻔﯽ آب زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ دﺷﺖ ﺑﯿﺠﺎر- دﯾﻮاﻧﺪره، از ﻧﻈﺮ رﺳﻮب ﮔﺬاري و ﺧﻮرﻧﺪﮔﯽ، ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﻃﻼﻋﺎت درﯾﺎﻓﺘﯽ در ﺳﺎل ﻫﺎي 1388 ﺗﺎ 1397 و در ﻫﺮﺳﺎل ﺑﺮاي دو ﻣﺎه ﺧﺮداد و ﻣﻬﺮﻣﺎه ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻣﺎه ﻫﺎي ﭘﺮ آب و ﮐﻢ آب، ﺑﺎ ﺑﮑﺎر ﮔﯿﺮي ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﯽ )GIS(، ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎ ارزﯾﺎﺑﯽ ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد ﺟﻬﺖ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺧﻮرﻧﺪﮔﯽ و رﺳﻮب ﮔﺬاري، ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎي ﻣﻌﺘﺒﺮي ﻧﻈﯿﺮ ﻻﻧﮋﻟﯿﻪ، راﯾﺰﻧﺰ و ﭘﻮﮐﻮرﯾﻮس ﺑﺮاي ﮐﺎرﺑﺮي ﺻﻨﻌﺘﯽ و ﺗﺤﻠﯿﻞ رﺳﻮبﮔﺬاري و ﺧﻮرﻧﺪﮔﯽ در اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﺎﺻﻞ از ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎي ذﮐﺮ ﺷﺪه، ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ اﻣﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ آب زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﻧﻮاﺣﯽ ﻏﺮﺑﯽ دﺷﺖ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺧﻮرﻧﺪﮔﯽ و ﻧﻮاﺣﯽ ﺷﺮﻗﯽ ﻣﺴﺘﻌﺪ رﺳﻮب ﮔﺬاري ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺷﺎﺧﺺ راﯾﺰﻧﺮ ﮐﯿﻔﯿﺖ آب ﺑﺨﺸﯽ از ﻣﺮﮐﺰ دﺷﺖ را ﺧﻨﺜﯽ ﻧﺸﺎن داد. ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮔﺮدد در ﻗﺴﻤﺖﻫﺎي ﻏﺮﺑﯽ دﺷﺖ ﺑﯿﺠﺎر- دﯾﻮاﻧﺪره ﺑﺮاي ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي از ﺧﻮرﻧﺪﮔﯽ آب از ﻫﻮادﻫﯽ ﺑﺮاي ﺣﺬف آﻫﻦ و ﻣﻨﮕﻨﺰ، ﺣﻔﺎﻇﺖ ﮐﺎﺗﺪي، آﺳﺘﺮﭘﻮﺷﯽ، ﻟﻌﺎب ﮐﺎري و رﻧﮓ ﮐﺎري ﺗﺄﺳﯿﺴﺎت ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮدد. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺮاي ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮﮐﺰي ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﺮق دﺷﺖ ﺑﺎ ﺧﺎﺻﯿﺖ رﺳﻮب ﮔﺬاري آب و ﺑﺮوز ﺗﺄﺛﯿﺮات ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺮ ﮐﺸﺎورزي، ﺻﻨﻌﺖ و ﺳﻼﻣﺖ اﻫﺎﻟﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪ، اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﻮاد ﺑﺎزدارﻧﺪه رﺳﻮب ﮔﺬاري ﻧﻈﯿﺮ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت ﻓﺴﻔﺎﺗﻪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺮداﺷﺖ ﮐﻤﺘﺮ از ﻣﻨﺎﺑﻊ آب ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽﺷﻮد.