جمعيت و امنيت اجتماعي در گستره آيات و روايات

پژوهش حاضر درصدد پاسخ به اين پرسش است كه از منظر قرآن كريم و روايات نسبت فزوني جمعيت و امنيت اجتماعي چگونه ترسيم و قابل ارزيابي است؟ پاسخ به اين پرسش در گرو گونه‌شناسي و تحليل شواهد و داده‌‌هاي مرتبط بوده كه با روش تحليل محتوا و با رويكرد تحقيقات توسعه‌‌اي انجام شده است. مفروض اين است كه آيات و روايات فزوني جمعيت را سبب امداد الهي، زينت و دلپذيري زندگي، اقتدار و امنيت جامعه اسلامي و مايه ترس و وحشت دشمنان مي‌‌داند و در مقابل سياست كاهش نيروي انساني را سبب نابودي حرث و نسل تلقي نموده است. يافته نخست پژوهش با مخاطب قرار دادن سياستگذاران و تصميم‌گيران، بر آن است كه امنيت اجتماعي بدون تمركز بر سياست توسعه جمعيت امكان‌‌پذير نيست؛ از اين‌رو مستلزم برنامه‌ريزي اصولي و سنجيده است. يافته دوم ناظر به پژوهشگران عرصه فقهي است كه رويكرد به جمعيت در حوزه فقهي، نه از بينش فردگرايانه، بلكه در نگاهي جمع‌گرايانه، و با توجه به اقتضائات و متناسب با اصول و ارزش‌‌هاى مورد نظر جامعه اسلامى بايد ارزيابي گردد.