بررسي تاثير نماهاي ساختماني بر تغييرات دما در دره‌هاي شهري در اقليم كلان شهرها (نمونه موردي: كلان شهر تهران )

دره‌هاي شهري در معرض تابش خورشيدي بر تشديد ريز اقليم‌ها موثر است. جرم حرارتي مصالح نما و خصوصيات حرارتي سطوح در تشديد جزيره حرارتي شهري(UHI) تاثير دارد. افزايش دما سبب دور شدن از شرايط آسايش محيطي و افزايش مصرف انرژي در شهرها مي شود. با بررسي رفتار حرارتي مصالح نما و خصوصيات حرارتي آنها مي‌توان به ميزان تاثيرآنها بر افزايش دما دست يافت. جهت دست‌يابي به اين امر با استفاده از الگوريتم ژنتيك SPA2 تاثير مصالح بر افزايش دما بررسي شده است. براي اين منظور ابتدا يك مدل خيابان با شرايط اقليمي شهر تهران در نظر گرفته شده و با استفاده از نرم افزارهاي گرس‌هاپر و ليدي‌باگ، رفتار حرارتي مصالح نما و نسبت پنجره به ديوار (WWR) و ارتفاع نما به عرض خيابان بر تغييرات دمايي دره حرارتي بررسي شده است. نتايج پژوهش نشان داد كه دماي تابشي محيط در مصالح با نماهاي شيشه اي و سطوح انعكاسي افزايش بيشتري يافت.