اصل صلاحيت بر صلاحيت در حقوق ايران و فرانسه

اصل صلاحيت بر صلاحيت به معني توانايي داور در تشخيص صلاحيت خود است. اين اصل براي حمايت از كارايي داوري به عنوان وسيله حل و فصل اختلافات مطرح شده است. جايگاه واقعي اين اصل زماني است كه در اعتبار يا دامنه موافقت‌نامه داوري ترديد وجود دارد. رويه قضايي و دكترين فرانسه حدود اين اصل را مشخص نموده‌اند، در حالي كه اين اصل در حقوق ايران ضابطه‌مند نشده و شناخت جامعي نسبت به آن وجود ندارد. بموجب اصل مزبور طرح مستقل دعواي ابطال موافقتنامه داوري در دادگاه مورد پيدا نمي كند و در جايي كه موافقتنامه داوري آشكارا باطل يا غير قابل اجرا است از جمله در زمينه قراردادهاي مصرف كننده و كارگر موجب نفي صلاحيت دادگاه نمي شود. لذا در اين مقاله پيشنهاد شده است كه در قانون آيين دادرسي مدني ماده‌اي به بيان صريح اين اصل اختصاص يابد.