ضرورت‌سنجي جرم‌انگاري پديده قلدري مجازي در حقوق كيفري ايران و آمريكا

قلدر‌ي مجازي، هرگونه رفتار خشونت آميز توأم با سوء استفاده از قدرت در فضاي مجازي است كه اغلب به‌طور ناشناس و مكرر، موجب آزار و اذيت و ارعاب بزه ديده مي گردد. اين پديده در حقوق كيفري آمريكا در سطح ايالتي و صرفاً در برخي از ايالات به‌طور مستقل جرم انگاري گرديد، لكن در سطح فدرال، مصاديقي از رفتار مجرمانه اين پديده، همچون اذيت و آزار آنلاين جرم انگاري شد. در حقوق كيفري ايران، جرائم تحت عنوان قلدري كلاسيك و قلدري مجازي وجود ندارد و تنها در مواد 617 و 618 قانون مجازات اسلامي، مواد 4 و 5 قانون سمعي و بصري مصوب 1386 به‌طور پراكنده، به برخي مصاديق آن بسنده شد. هدف از اين تحقيق، بيان ضرورت جرم انگاري پديده قلدري مجازي و ارزيابي و تحليل مواد قانوني مرتبط در اين خصوص در حقوق كيفري ايران و آمريكاست. يافته ها در اين تحقيق حاكي از آن است كه رفتار فيزيكي در قلدري مجازي در قالب حالت بوده، از طريق شيوه هايي از قبيل اذيت و آزار شديد، بدنام كردن و انتشار اطلاعات خصوصي، محروميت، جعل هويت و تهديد غيرمستقيم به منصه ظهور مي رسد. همچنين، وجود حالت خطرناك در مرتكب و نيز پيامدهاي آسيب زاي قلدري مجازي، تفاوت فضاي سايبري از فضاي واقعي، عدم كفايت قوانين موجود و نيز اصولي مانند اصل ضرر، اصل قانوني بودن جرم و مجازات ها، ضرورت جرم انگاري افتراقي و مستقل اين پديده را توجيه مي كنند.