جامعه‌شناسي اخلاق در انديشۀ خواجه نصرالدين طوسي

جامعه‌شناسي اخلاق به بررسي روابط ديالكتيك زيست اخلاقي و بافت اجتماعي مي‌پردازد؛ لذا اخلاق در جامعه‌شناسي اخلاق، گاهي به‌عنوان متغير مستقل و گاهي نيز به‌عنوان متغير وابسته بررسي مي‌شود. خواجه نصيرالدين، انديشمند مسلماني است كه در برخي از آثار خود، از منظر جامعه‌شناسى اخلاق به بررسي مناسبات ميان اخلاق و ساختار جامعه مي‌پردازد. بازخواني آثار انديشمندان مسلمان، زمينۀ توليد معرفت علمي جديدي را در حوزۀ جامعه‌شناسي اخلاق فراهم مي‌آورد. بررسي روابط بين اخلاق و ساختار اجتماعي در انديشۀ خواجه نصيرالدين طوسي، محور اصلي اين تحقيق است. آثار خواجه نصيرالدين با روش‌توصيفي‌تحليلي مطالعه و تحليل شد تا پاسخ پرسش تحقيق استخراج شود. اين پژوهش، به چگونگي استفاده از معاني و ارزش‌هاي اخلاقي براي ايجاد تمايزات اجتماعي در انديشۀ خواجه نظر دارد. اين انديشمند از يك سو، به شكل‌گيري هم‌بستگي ‌اجتماعي، تيپ‌بندي جوامع و كنترل اجتماعي، نگاهي اخلاقي دارد و از سوي ديگر، نظام اخلاقي را متأثر از زيست اجتماعي، ساختار حاكميتي، تقسيم كار، آسيب‌شناسي اجتماعي و... مي‌داند.