ارائه‌ي مدل ارتقاء عملكرد دانشگاه‌هاي فني و حرفه‌اي بر اساس نيازهاي آموزشي تا سال 1410 در ايران

هدف از اين پژوهش، ارائه‌ي مدلي جهت تبيين ارتقاء عملكرد دانشگاه‌هاي فني و حرفه‌اي بر اساس نيازهاي آموزشي تا سال 2030 در ايران بوده است. پژوهش حاضر، رويكردي آميخته ( كيفي-كمي) داشته است. در بخش كيفي، 22 مصاحبه با خبرگان دانشگاهي و متخصصان بررسي عملكرد دانشگاه‌هاي فني و حرفه‌اي از طريق نمونه‌گيري هدفمند انجام شد. پروتكل مصاحبه، هم از نظر روايي صوري محتوي و هم از ديدگاه پايايي بر اساس توافق بين دو كدگذار مورد تاييد بود.  در بخش كيفي، داده‌هاي گردآوري شده با رويكرد نظريه داده بنياد و سه مرحله كدگذاري ( باز، محوري و انتخابي) رايج در اين رويكرد مورد تحليل قرار گرفت و مدل مقدماتي براي ورود به بخش كمّي حاصل گرديد. داده‌هاي بخش كمّي با استفاده از ابزار پرسش‌نامه  محقق ساخته از كليه كاركنان دانشگاه‌هاي فني و حرفه‌اي در سطح شهر تهران در سال تحصيلي 1399-1398 گردآوري گرديد. سازه‌هاي پرسش‌نامه  داراي روايي ( همگرا و واگرا) و پايايي ( بر اساس ضريب آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي) مطلوب بوده‌اند. تحليل داده‌ها در بخش كمّي با استفاده از شاخص‌هاي فراواني و پراكندگي و همين طور مدل‌يابي معادلات ساختاري با رويكرد پي.ال.اس انجام يافت. نتايج پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه ارتقاء عملكرد دانشگاه‌هاي فني و حرفه‌اي بر اساس نيازهاي آموزشي شامل مؤلفه‌‎هاي مهارت‌هاي تدريس، مديريت تدريس، مهارت‌هاي ارزشيابي، مهارت‌هاي پژوهش، ارتباطات و توسعه‌ي فردي، فناوري اطلاعات و مديريت، مهارت‌هاي آموزشي عمومي و مهارت‌هاي آموزشي تخصصي است. شاخص‌هاي برازش الگو در تحليل عاملي، برازش الگو را تأييد مي‌نمايند.