آناليز سري زماني تصاوير راداري پايش نيمه‌خودكار در نظارت بر ساخت‌وساز غيرمجاز شهري (منطقه مورد مطالعه: شهرك‌هاي مهرآوران، انديشه و فراز يزد)

تخلفات ساختماني، به‌سبب سطح فراگير و آثار بلندمدت و پايدارشان در نيم‌رخ شهرها، از مهم‌ترين چالش‌هاي شهرنشيني نوين محسوب مي‌شوند. روش‌هاي رايج و معمول كه امروزه در كنترل ساخت‌وسازها استفاده مي‌شود، بسيار زمان‌بر و پرهزينه است. هدف اصلي اين پژوهش ارائه چارچوبي نوين به‌منظور برآورد سريع و كم‌هزينه، در آشكارسازي و نظارت بر ساخت‌وسازها و شناسايي ساختمان‌هاي غيرمجاز شهري، با استفاده از تصاوير ماهواره سنتينل‌ـ 1 در دوره زماني 2017 تا 2022 و سيستم‌هاي اطلاعات مكاني است. بدين‌منظور در مرحله اول، براساس تحليل و پردازش در نرم‌افزار SNAP، ضريب پراكنش سيگمانات تصاوير استخراج و به دو طبقه ساختمان و غيرساختمان تفكيك شده و حد آستانه بيشتر از 0.01به‌دست آمده است. سپس، با استفاده از الگوريتم پيكسل‌مبنا، تصوير باينري ساختمان و غيرساختمان به‌صورت صفر و يك تهيه و براساس اختلاف دو تصوير، منطقه‌اي كه ساخت‌وساز در آن انجام شده است مشخص شد. پس از آشكارسازي مناطق ساختماني تغييريافته، با استفاده از الگوريتم‌هاي طبقه‌بندي حداكثر احتمال و جنگل تصادفي، اين مناطق در سه كلاس (ساختمان، در حال ساخت و ساير اراضي) قرار گرفتند و با نقشه برداشت ميداني و پارسل‌هاي بدون پروانه ارزيابي شدند. نتايج نشان داد تعداد ساختمان‌هاي بدون پروانه با استفاده از الگوريتم حداكثر احتمال، جنگل تصادفي و برداشت ميداني، به‌ترتيب، 130 و 135 و 48 است؛ همچنين دقت اجراي روش حداكثر احتمال به بيشترين ميزان 0.89% و ضريب كاپاي 0.83% نسبت‌به روش جنگل تصادفي، با دقت كلي 0.86 و ضريب كاپاي 0.81% بوده است.