شماره ركورد
1338697
عنوان مقاله
شناخت مؤلفههاي گفتماني آئين تشيع در برساخت انسجام اجتماعي در ايران عصر صفوي
پديد آورندگان
لشگري تفرشي ، احسان دانشگاه يزد - دانشكده جغرافيا
از صفحه
131
تا صفحه
151
كليدواژه
تشيع , گفتمان , انسجام اجتماعي , قلمروسازي , حكومت صفويه
چكيده فارسي
هويت سرزميني مشتمل بر مجموعه اي از نمادها و فرايندهايي است كه توسط گفتمان سياسي در مقطع مشخص از تاريخ مفصل بندي و نسبت به ساير گفتمان ها حائز برتري مي گردد. در اين راستا با ظهور حكومت صفويه در سال 1501 ميلادي براي نخستين بار بعد از سقوط سلسله ساساني يك حكومت فراگير منطبق با مرزهاي سياسي ايران باستان شكل گرفت كه دال مركزي هويت بخش آن مذهب تشيع بود. در اين پژوهش كوشش گرديده با روش تفسيري؛ عناصر گفتماني مذهب تشيع در ايجاد انسجام اجتماعي در عصر صفويه تحليل گردد. يافتههاي تحقيق نشان ميدهد تشيع با زمينهسازي براي اعطاي جايگاه معنوي به پادشاهان صفوي ناشي از انتساب به ائمه اطهار و همچنين فقهاي تشيع با ارائه احكام فقهي مورد نياز موجب افزايش توان حاكميت در ايجاد انسجام اجتماعي گرديدند. ضمن اينكه غيريتسازي ژئوپليتيكي با حكومت اهل سنت عثماني نيز در ايجاد انسجام اجتماعي تأثيرگذار بود.
عنوان نشريه
ژئوپليتيك
عنوان نشريه
ژئوپليتيك
لينک به اين مدرک