بررسي رويكرد زيست‎گراي بيوفيليك در راستاي طراحي سازگار با محيط‎زيست و سلامت انسان مبتني بر رويكرد داده‎بنياد

طراحي پايدار محيطي به طور گسترده به‌عنوان يك استراتژي كليدي براي كاهش اثرات منفي ساختمان‎ها بر محيط‌زيست شناخته شده است و به دليل تمركز و وابستگي آن به پيشرفت‌هاي فناوري، در مقابل تمركز بر جنبه‌هاي كيفي بُعد انساني و تمايل به ارتباط با طبيعت، با انتقاداتي مواجه شده است. طراحي بيوفيليك به‌عنوان استراتژي بالقوه با تغيير تمركز به سمت رويكردهايي كه انسان‌محور بوده، مي‎تواند راهي را براي پركردن اين شكاف هموار كند. طراحي بيوفيليك مبتني بر مفهوم سلامت و رفاه است و زيربناي آن ايجاد تأثير مثبت در افزايش ارتباط انسان و طبيعت براي ساكنان ساختمان و محيط‌زيست مي‎باشد. ازآنجايي‌كه طراحي پايدار و طراحي بيوفيليك پاسخ‌هاي محيطي را بهتر نشان مي‌دهند، مي‎توانند به‌عنوان رويكردي جامع به نتايج پايدارتري منجر شوند. روش تحقيق در اين پژوهش «داده‌بنياد» است كه از رويكردهاي «راهبرد كيفي» بوده و از نظر هدف كاربردي و توسعه‎اي مي‎باشد. مطابق با نظريه بنياني سه عنصر اصلي: مفاهيم، طبقات و مقوله‎اي مرتبط با پژوهش از طريق مفهوم‌سازي داده‎ها ايجاد شدند. داده‎ها به‌صورت كدگذاري باز شامل 113 مشخصه و در كدگذاري محوري 10 كد از مفاهيم و در كدگذاري انتخابي 6 مقوله بوده كه باتوجه‌به نظريات انديشمندان در حوزه رويكرد پايدار بيوفيليك به‌صورت مطالعات اسنادي كتابخانه‎اي انجام شد. در نرم‌افزار 10 MAXQDA داده‎ها كدگذاري شده و باتوجه‌به اشتراك و ميزان تكرار كدها انتخاب شده‎اند. نتايج نشان داد كه در رويكرد بيوفيليك، وجود ابعاد ارتباط مستقيم با طبيعت در حوزه پايداري طبيعي و ماهيت فضا و مكان در حوزه پايداري فرهنگي سبب تعامل انسان با طبيعت در محيط مصنوع شده كه به دنبال آن اثرات بهينه‎اي بر رفاه و سلامت داشته كه مي‎تواند منجر به افزايش كيفيت زندگي شود.