تبيين الگوي شبكه حمل و نقل عمومي بر اساس رفتار سفر شهروندان در شهر بيرجند

نيمه اول قرن بيستم تمركز بر تسهيل حركت وسايل نقليه موتوري در برنامه‌ريزي حمل و نقل و ترافيك در شهرها بوده است. هدف پژوهش حاضر بررسي رفتار سفر شهروندان و تهيه يك چارچوب مفهومي در مورد رفتار سفر از مي‌باشد. هدف از انجام اين تحقيق تبيين الگوي شبكه حمل و نقل عمومي مبتني بر رفتار سفر شهروندان مي‌باشد بنابراين اين تحقيق از نوع بنيادي و بر مبناي تئوري برخواسته از داده‌ها (نظريه داده بنياد) كه يك روش پژوهشي استقرايي و اكتشافي است، انجام شده است. گردآوري اطلاعات نخست از طريق اسنادكتابخانه‌اي شامل مطالعه ساير پژوهش‌ها و همچنين چارچوب‌هاي نظري موجود و الگوهاي شبكه حمل و نقل در شهرها و كشورهاي مختلف و مشاهدات ميداني (پرسشنامه) و مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته و يادداشت‌برداري صورت گرفته است. جامعه آماري پژوهش از بين استفاده‌كنندگان از شبكه حمل و نقل عمومي شهر بيرجند اساس فرمول كوكران 389 نفر شامل 202 نفر مرد و 187 نفر خانم انتخاب گرديدند. نتايج حاكي از آن است كه مردان در كار و سرگرمي و تربيت بدني نسبت به زنان فركانس سفر بيشتري دارند. برعكس، تعداد دفعات سفر زنان براي خريد نسبت به مردان بيشتر است. با افزايش سن، افراد مسن بيشتر پياده‌روي را به عنوان حالت اصلي سفر انتخاب مي‌كنند و افراد كمتري دوچرخه يا اتومبيل را براي سفر انتخاب مي‌كنند. همچنين عــواملي همچــون دسترسي به حمل و نقل همگاني (0/266)، مديريت تقاضاي حمل و نقل (0/195) وضعيت دوچرخه و پياده (0/123) بيشترين تاثير را در الگوي جابه جايي شهروندان دارند.