روش‌شناسي و بنيادهاي نظري مدرنيته و روشنگري در فلسفۀ فرانسيس بيكن

فاقد عنوان لاتين

اين نوشتار روش‌شناسي و بنيادهاي نظري مدرنيته را در فلسفه‌ي فرانسيس بيكن به‌‌خوانش گرفته است. روش‌شناسي بيكن، تجربي و مبتني بر مشاهده و آزمون است. او در تقابل با منطق و روش قياسيِ ارسطو، منطق و روش جديد ارائه داد كه به روش استقرايي معروف است. «استقراگرايي» به‌مثابه‌ يك پارادايم، سرآغاز انقلاب علمي بيكن است، ازاين‌رو، وي، از بنيانگذاران روش‌شناسي، علم مدرن و فلسفه‌ي تجربي محسوب مي‌شود. تأكيد بر سوبژكتيويزم و علم واقعي/ كاربردي، فلسفه‌ي بيكن را سوژه‌محور، تجربي و اومانيستي، و او را در زمره‌ي نياكان جنبش روشنگري قرار داده است. تئوري «دانش قدرت است»، مهم‌ترين و تأثيرگذارترين آموزه‌ي بيكن در پيوند معرفت با قدرت است و يگانگي دانايي و توانايي را مي‌رساند. موضوع مهم ديگر، اما مسئله «بت‌هاي ذهني» يعني همان تصورات دروغينِ عارضِ بر ذهن است كه موانع پيشرفت علم و زمينه‌ي خطاهاي ذهن و انديشه را فراهم مي‌آورند. مهم‌ترين يافته‌هاي اين مقاله كه به ‌روش توصيفي- تحليلي سامان يافته، سوبژكتيويته‌ و نقش زيربنايي بت‌هاي ذهني، در جامعه‌شناسي معرفت و مسئله مهم كشفِ حقيقت و تفسير و تسخيرِ طبيعت است.

فاقد چكيده لاتين