بررسي انتقادي ركن رابع در انديشه كلامي شيخيه

فاقد عنوان لاتين

ركن رابع يكي از مفاهيم مهمِ عقايد شيخيه است. شيخ احمد احسايي بنيان‌گذار فرقۀ شيخيه با ارائه تفسير جديد از معاد، معراج، مفهوم امامت و ... با ديدگاه‌هاي علماي شيعي در موارد فوق، مخالفت و پيرواني پيدا كرد. شيخي‌ها در اصول، خود را جزو مذهب اثناعشري مي‌دانند؛ اما برخي از آموزه‌هاي آن‌ها، ازجمله «ركن رابع» معارض با اصول اثناعشري است. لذا در پژوهش حاضر سعي شده كه اختلاف و اشتراك دو مذهب فوق، درباره نواب امام عصر (ع) با روش توصيفي_تحليلي موردبررسي قرار گيرد. ركن رابع مورد تأكيد بزرگان شيخي، تفسيري جديد از نواب امام عصر (ع) است؛ با اين تفاوت كه در مذهب اماميه با آغاز غيبت كبرا، فقها، نواب عام امام عصر (ع) هستند؛ اما در مذهب شيخي، افرادي خاص؛ مانند شيخ احمد احسايي و سيد كاظم رشتي و... نائبان خاص امام عصر به شمار مي‌روند. تفاوت ديگر دراين‌باره اين است كه نواب امام عصر در مذهب اماميه، فقها؛ يعني انسان‌هاي غير معصومند؛ ولي بر اساس مذهب شيخيه، مقام ركن رابع، با جايگاه امامان معصوم برابري مي‌كند. علاوه بر تناقض‌گويي‌هايي كه در سخنان شيخي‌ها وجود دارد، بعضي از شخصيت‌هاي آن، با رويكرد غاليانه، مقام ركن رابع را فراتر از منزلت پيامبران و امامان معصوم (ع) مي‌دانند، ولي اين باور بر اساس مذهب اماميه پذيرفتني نيست و بدعتي آشكار به‌شمار مي‌آيد.

فاقد چكيده لاتين