تبيين نظريۀ صدرالمتألهين در باب علم الهي

فاقدعنوان لاتين

اين تحقيق با رويكرد فلسفي و با به‌كارگيري روش تحليلي ـ توصيفي مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي به تبيين نظريه صدرالمتألهين در باب علم الاهي مي‌پردازد. در تبيين نظريه صدرا ابتدا سعي شده است نقد و بررسي‌هاي صدرا از ديدگاه ديگران مورد مداقه قرار گيرد تا از خلال اين نقد و نظرهاي صدرا، ديدگاه او در بابِ علم الاهي روشن گردد. يافته‌هاي اين تحقيق نشان مي‌دهد كه ازنظر صدرا ذات حق به دليل برخورداري از شدت وجودي، بالاترين مرتبه‌ي علم را نيز دارد، زيرا وجود در ديدگاه وي عين علم است و به‌تبع شدت وجودي، علم او نيز در عالي‌ترين مرتبه قرار مي‌گيرد. به وزان وجود ما لايتناهي فوق ما لايتناهي كه حضرت حق دارد علم او به ذاتش به همان وزان خواهد بود. ملاصدرا معتقد است كه وجود اشيا براي خداوند عين علم او به آن‌ها است و ميان علم به اشيا و وجود اشيا مباينت و مغايرت نيست. ازنظر وي معناي علم ذاتي تفصيلي قبل از ايجاد يعني اين‌كه موجودات وجودشان نزد او مكشوف و مشهود است اما به نحو اكمل و پيراسته از ضعف‌ها و حدود نقايص.

فاقد چكيده لاتين