رسم‌الخط مصحف عثماني در ترازوي نقد (بخش پاياني)

فاقدعنوان لاتين

در شماره قبلي فصلنامه ره‌آورد نور، بخش اوّل مقاله را با محورهاي ذيل ارائه كرديم: 1. تبيين اهمّيت و ضرورت نشر مصحف با رسم املائي؛ 2. نگاهي كوتاه به تاريخ كتابت مصحف در پنج عنوان: «معرّفي رسم مصحف عثماني»، «توحيد مصاحف»، «به‌كارگيري انواع خطوط كوفي، ثلث و نَسخ در كتابت مصحف از ابتداء تاكنون»، «توقيفي و يا اجتهادي بودن رسم‌الخط مصحف عثماني» و «رابطه رسم‌الخط با اختلاف قرائات»؛ 3. توجيهات ذكرشده از جانب طرف‌داران توقيفي بودن رسم مصحف عثماني در خصوص «حروف زائد» و «حروف حذف‌شده» در مصحف عثماني و پاسخ به آنها؛ 4. بررسي مصداقي رسم مصحف عثماني؛ مصاديقي چون: رسم همزه آخر واژه، بيان پايه‌هاي همزه، چسبيدگي‌هاي نادرست، جداسازي‌هاي بي‌مورد، هماهنگ‌سازي تاي مربوطه و مبسوطه، قاعده نگارش حروف زائد، شيوه كتابت صاد و سين، ابدال، شكل نگارش الف آخر كلمه. اكنون در بخش دوم مقاله، به ادامه بررسي مصداقي رسم مصحف عثماني مي‌پردازيم؛ مصاديقي چون: تبيين قاعده حذف حروف و انواع همزه‌ها، حذف يكي از دو حرف مشابه، حذف واو جمع، حذف واو و ياء اصلي كلمه هنگام التقاء ساكنين، حذف ياء آخر كلمه، حذف ياء مضاف‌اليه در منادا، مواضع حذف همزه «إبن» و نگارش برخي كلمات قرآني بر اساس رسم‌الخط املائي كنوني، شامل: «حذف الف بسمله، حذف لام در برخي كلمات، حذف الف در بعضي كلمات خاصّ و حذف واو زائد در برخي كلمات»، از جمله آنهاست.

فاقد چكيده لاتين