آموزه‌هاي نصيري در رساله رجعت منسوب به مفضل بن عمر

رساله رجعت منسوب به مفضل بن عمر يكي از مهم‌ترين متون روايي درباره غيبت و ظهورِ امام مهدي؟عج؟ است. اين رساله در ميانِ اماميان متقدّم چندان شناخته‌شده نبوده و ظاهراً از قرن 8ق به سنت روايي اماميه راه يافته و از قرن11ق به شهرت رسيده و مورد استناد بسياري از متأخّران قرار گرفته است. اين رساله اگرچه با رواياتِ ديگر، اشتراكاتِ زيادي دارد، در متن و سند آن، اشكالاتِ تاريخي و اعتقادي متعددي ديده مي‌شود. مقايسه اين رساله با منابع نصيري و به ويژه آثار خصيبي، نشان‌دهنده وابستگي اين رساله به مذهبِ نصيري است. بنابر شواهدِ موجود، مسئول تدوين اين رساله، خصيبي بوده و در پردازش آن از منابعِ امامي پيشين به عنوانِ قالبي براي بيانِ آموزه‌هاي نصيري بهره برده است. در اين مقاله از روش تحقيق كتابخانه‌اي و تحليل متني و سندي استفاده شده است.