آيا برابري جهاني دشمن برابري ملي است؟

فاقدعنوان لاتين

بخش عمده‌اي از نابرابري جهاني به دليل تفاوت درآمد در كشورهاي مختلف و نه در داخل كشورها است. گسترش تجارت با چين نابرابري را در برخي از اقتصادهاي توسعه‌يافته[1] تشديد مي‌كند، در حالي كه نابرابري جهاني را بهبود مي‌بخشد. اما «شوك چين»[2] رو به زوال است و ديگر كشورهاي كم‌درآمد بعيد است كه تجربه صنعتي سازي صادرات محور چين را تكرار كنند. محدوديت‌هاي آرامش‌بخش بر روي تحرك نيروي كار مرزي[3] ممكن است تأثير مثبت‌تري بر نابرابري جهاني داشته باشد. با اين حال، تنش[4] مشابهي نيز ايجاد مي‌كند. در حالي كه احتمالاً اثرات نامطلوبي بر كارگران با مهارت كم در اقتصادهاي توسعه- يافته وجود دارد، تحرك بين‌المللي نيروي كار مزايايي نسبت به آزاد كردن تجارت بين‌المللي كالاها دارد. من استدلال مي‌كنم كه هيچ‌يك از ديدگاه‌هاي موجود - برابري طلبي[5] ملي، جامعه واحد جهاني[6]، سودگرايي[7] براي ارزيابي پيامدهاي آن، چارچوب كافي براي خود فراهم نمي‌كنند

فاقد چكيده لاتين