نقش وقف در توسعه شاخص‌هاي بهداشتي در نواحي روستايي قاينات با تأكيد بر حمام‌هاي عمومي

يكي از ابعاد مهم زندگي بشر, توسعه سلامت و به عبارتي، كيفيت دسترسي افراد جامعه به خدمات بهداشتي است. در ادوار گذشته اسلامي، دين به جهت رفع نابرابري در بهره‌مندي از خدمات بهداشتي در جامعه، پيش قدم شده و در تمام روستاهاي ايران، حمام‌هايي به جهت امور بهداشتي طبق قوانين سنت حسنه وقف احداث گرديده است. اين پژوهش كه درصدد تعيين و اهميت نقش وقف در توسعه شاخص‌هاي بهداشتي و احداث حمام‌ها در روستاهاي قاينات است، بر پايه مطالعات توصيفي - تحليلي و با روش گردآوري اطلاعات به‌صورت كتابخانه­اي و اسنادي صورت گرفته است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه حمام‌هاي وقفي در روستاهاي قاينات در كنار كاركرد بهداشتي، نظافت شخصي و عملكرد اجتماعي، نمود زيادي در حوزه كاركرد ديني داشته و آب قنات و زمين‌هاي زراعي يكي از رايج‌ترين موارد وقف در جهت مصارف حمام، تعميرات، شكست و ريخت و روغن سوزي آن مي‌باشد.