كاركردهاي گفتماني سؤالات بلاغي در اشعار نيما يوشيج

سؤالات بلاغي با معاني ثانويه، نقش مهمي در تشخّص سبكي، افزايش بار معنايي و عاطفي كلام، القاي لحنهاي مختلف، تنوع در ابهامهاي هنري و نيز زيباسازي متن ايفا ميكند؛ از اين رو، جستجو در انواع سؤالهاي بلاغي و طبقهبندي و نقد آنها، در پژوهشهاي سبكشناختي، نقد بلاغي و تحليل گفتماني از اهميت بسياري برخوردار بوده است. مسئلۀ اصلي تحقيق حاضر، مطالعه در انواع سؤالات موجود در اشعار نيما يوشيج و تحليل و طبقهبندي اين سؤالات به جهت القاي معاني ثانوي و گفتماني بوده است. در اين تحقيق كه به روش تحقيق تركيبي (توصيفي- آماري و استدلالي) انجام شد، به اين نتايج دست يافتيم: از مجموع 919سؤال بلاغي احصا شده، درونمايههاي تأكيد، انتقاد و اعتراض، انكار، حسرت، گلايه، توبيخ و نهي بيشترين بسامد را داشتهاند. معاني تجاهل، طنز و تمسخر، تعجب، تمنّا و آرزو نيز از موارد پر كاربرد در بين سؤالات بلاغي موجود در شعر نيما بوده است. اين سؤالات در گفتگوهاي دروني و فلسفي نيما با خود و طبيعت، انتقادات اجتماعي، ايراد نگرشهاي تعليمي-حكمي، پديدار شناختي و ايدئولوژيك و شكوائيههاي عاطفي و نقادانۀ وي، جايگاه بسيار مهمي را داراست و به اشعار نيما، رنگي از سبك شخصي، آميخته به جهانبيني خاص وي را بخشيده است