«سبك زندگي انساني» بر اساس مبادي «فعل انساني» از ديدگاه آيت‌الله جوادي ‏آملي

اين مقاله با ، با هدف تمهيدبخشي از مباني انسان‌شناختي تحقق سبك زندگي مطلوب و با روش توصيف، تحليل و دلالت‏پژوهي، به بررسي علل و عوامل دروني صدور فعل انساني از ديدگاه آيت‌الله جوادي‏آملي پرداخته است. وصف «انساني» در «سبك زندگي انساني» و «فعل انساني» به مرتبه‏اي از مطلوبيت ناظر به وجوه برتري شأن و منزلت انسان نسبت به ديگر موجودات اشاره دارد. زيرا انسان داراي امكانات شناختي است كه از حواس، خيال، وهم و عقل سازمان مي‌يابد. در كنار اينها ساختاري از جذب و دفع با درجات فراوان، در وجود او است كه تمايلات او را شكل مي‌دهد. مجموعۀ اين ساختارها در قلب انسان، نوعي سليقه و نظام ترجيحات ايجاد كرده كه به مشيت ختم مي‌شود كه اگر ناشي از اميال باشد، فعلي مشترك با حيوانات صادر مي‌شود و اگر منبعث از عقل يا نقل قطعي باشد، فعل انساني متمايز از حيوانات محقق مي‌شود. افعال با تبديل به الگوهاي رفتاري به نسبت پايدار، زمينه‏ساز تحقق سبكي از زندگي مي‏شوند كه ممكن است شايستۀ صفت «انساني»، يا مستحق وصف «حيواني» باشد.