تحليل جامعه شناختي رفتار محيط زيستي گردشگران در شهرهاي ساحلي استان مازندران

اين مطالعه، به بررسي رفتار محيط زيستي گردشگران در شهرهاي ساحلي استان مازندران مي‌پردازد. بدين منظور از تئوري فرهنگ محيط زيستي ژرژ تومه و سرمايۀ فرهنگي بورديو، به‌عنوان چارچوب تئوريك استفاده شد. روش تحقيق، پيمايشي است و جامعۀ آماري، گردشگران شهرهاي ساحلي مازندران هستند. شيوۀ نمونه‌گيري، خوشه‌اي چندمرحله‌اي است و حجم نمونه طبق فرمول كوكران 400 نفر مي‌باشد. ابزار گردآوري داده ‏ها، پرسشنامۀ محقق ساخته است. روش تجزيه و تحليل داده‌ها، ضريب همبستگي پيرسون، تحليل مسير و تحليل رگرسيون با استفاده از نرم‌افزار SPSS است. از اعتبار صوري جهت سنجش اعتبار استفاده شد و پايايي متغير رفتارهاي محيط زيستي 0.851 است كه در حد بسيار بالايي است و گويه‌‌هاي آن توانسته‌اند از همسازي دروني لازم برخوردار باشند. نتايج آزمون نشان مي‌دهد كه ميانگين الگوهاي رفتار محيط زيستي در بين افراد بالا است و ميانگين آن از عدد 5 برابر با 4.05 است. حدود 10.3 درصد ميزان رفتار محيط زيستي‌‌شان در حد پايين، 9.7 درصد در حد متوسط و حدود 80 درصد در حد بالا است. بين ميزان مشاركت شهري، سرمايۀ فرهنگي و آگاهي محيط زيستي با رفتار محيط زيستي، رابطۀ معنادار مثبت و مستقيم وجود دارد. متغيرهاي مستقل، 35.6 درصد از واريانس و تغييرات رفتار محيط زيستي را تبيين و پيش‌بيني مي‌كنند. نتيجه اينكه جهت تقويت، ترويج و توسعۀ رفتارهاي مسؤولانه نسبت به محيط زيست، بالا بردن سطح سرمايۀ فرهنگي، گسترش آگاهي محيط زيستي و افزايش مشاركت شهري در بين گردشگران الزامي است.