طراحي الگوي همراستايي برنامه و بودجه درشهرداري تهران با استفاده از متدولوژي سيستم نرم (SSM)

عدم هم راستايي برنامه و بودجه در سازمان‌هاي عمومي مشكلي هميشگي است. با اين حال، كاهش شكاف‌ها براي ايجاد دولتي كارآمد و اثربخش ضرورتي انكارنشدني است. هدف پژوهش حاضر، طراحي مدلي براي همراستايي برنامه‌ و بودجه شهرداري تهران است. با توجه به پيچيدگي مساله پژوهش، طراحي مدل براساس روش‌شناسي سيستم نرم و نگاشت‌شناختي، در قالب يك مطالعه كيفي با رويكرد توصيفي-اكتشافي انجام شد. جامعه مورد بررسي شامل ذينفعان و طرف‌هاي درگير با برنامه و بودجه بوده كه شامل طيف وسيعي از نهادها و بخش‌هاي داخلي شهرداري تهران هستند. جهت انتخاب نمونه با 25 نفر از افراد صاحب‌نظر با روش گلوله‌برفي مصاحبه به عمل آمد و فرآيند مصاحبه تا رسيدن به اشباع نظري ادامه پيدا كرد. در نهايت نگاشت ذهني هر كدام از آنها ترسيم شده و با تجميع اين نقشه‌ها تصوير غني شده از مساله تحقيق ايجاد شد. جهت تبيين تعاريف ريشه‌اي از رويكرد CATWOE استفاده شد و بر اساس تعاريف ريشه‌اي ارائه شده مدل‌ مفهومي فعاليت‌ها استخراج گرديد. بر اساس نتايج حاصله، عدم ارتباط بين برنامه و بودجه در شهرداري تهران صرفا يك مساله فني (ارتباط بين كدينگ برنامه و بودجه) نيست بلكه تحت تاثير عوامل ريشه‌اي درون و برون‌سازماني از جمله نبود قوانين پشتيبان، ضعف در سيستم بودجه‌ريزي، ضعف ساختار برنامه، ضعف در سازوكارهاي نظارت درون و برون‌سازماني بر برنامه و بودجه، ضعف‌هاي مالي و حسابداري، الزامات زيرساختي، نبود هماهنگي بين ذينفعان و... است كه در اين راستا 11 فعاليت هدفمند و اقدامات متناظر با هر كدام از آن‌ها براي همراستايي برنامه و بودجه شهرداري تهران پيشنهاد شده‌اند.