بهينه‌سازي هسته رسي سدهاي خاكي با استفاده از روش رگرسيوني

در طراحي بهينه هسته سدهاي خاكي، نوع مصالح، ابعاد و شكل آن از اهميت زيادي برخوردار است. به ‌طوري ‌كه با كمترين حجم مصالح بيشترين تأثير را در كاهش ميزان تراوش از بدنه سد و حفظ پايداري آن داشته باشد. هدف از انجام تحقيق حاضر توسعه مدلي براي بهينه سازي هندسه هسته سد حاجيلرچاي تبريز بر اساس تلفيق معادلات حاصل از شبيه سازي تراوش، گراديان هيدروليكي و ضريب اطمينان پايداري با الگوريتم Simplex است. در اين مطالعه دو تابع هدف يكي حجم مصالح خاكي در واحد طول سد و ديگري ميزان تراوش از بدنه سد در نظر گرفته شد. سپس با تعريف 50 مقطع مختلف از هسته سد خاكي و با استفاده از نتايج تحليل عددي، روابط رگرسيوني تراوش، ضريب پايداري و گراديان هيدروليكي به دست آمد. جهت صحت سنجي روابط رگرسيوني، مقادير ضريب پايداري، گراديان هيدروليكي و تراوش به ‌دست ‌آمده از مدل بهينه هسته با نتايج حاصل از مدل هاي نرم‌افزاري GeoStudio در سه مقطع مورد مقايسه قرار گرفت. اين مقايسه نشان ‌دهنده همبستگي بالا در حدود 99% بود. نتايج مدل توسعه داده ‌شده براي تعيين ابعاد بهينه هسته سد خاكي با اندازه‌هاي واقعي سد حاجيلرچاي تبريز مورد مقايسه قرار گرفت كه بيانگر كاهش حجم مصالح مورد نياز جهت ساخت هسته سد در حدود 12% بود كه تأمين‌ كننده پايداري لازم نيز است.