تحليل ابعاد روان‌شناختي مؤثر در موفقيت كارآفرينان گردشگري با تأكيد بر مؤلفه‌هاي خوش‌بيني و تاب‌آوري (مطالعهٔ موردي: استان مازندران)

در اين پژوهش، دو مورد از عوامل روان‌شناختي تأثيرگذار در موفقيت كارآفرينان گردشگري بررسي شد. هدف مطالعهٔ پيش‌رو بررسي تأثير مؤلفه‌هاي خوش‌بيني و تاب‌آوري با توجه به متغير ميانجي رضايت شغلي در موفقيت كارآفرينان گردشگري استان مازندران است. روش تحقيق توصيفي - تحليلي و به‌شيوهٔ پيمايشي است. بنابراين، با جمع‌آوري پرسش‌نامه از كارآفرينان بخش‌هاي گوناگون گردشگري ازجمله اقامتگاه‌هاي بوم‌گردي، راهنمايان گردشگري، اكوكمپ‌هاي جنگلي و مجتمع‌هاي تفريحي در 1398، به بررسي ميداني اين موضوع پرداخته شد. اطلاعات جمع‌آوري‌شده براساس نرم‌افزار Spss16 و Smart Pls3 پردازش شد. نتايج نشان مي‌دهد متغير خوش‌بيني و تاب‌آوري مي‌تواند 47.3 درصد از واريانس متغير رضايت شغلي را تبيين و متغير رضايت شغلي مي‌تواند 38 درصد از متغير موفقيت را تبيين كند. درنهايت، مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه تاب‌آوري و خوش‌بيني از طريق رضايت شغلي در موفقيت كارآفرينان بخش گردشگري تأثير مي‌گذارد.