بررسي اثر سطوح آبياري بر عملكرد و بهره‌وري مصرف آب گياه دارويي نعنا فلفلي تحت تنش شوري

به‌منظور بررسي اثر تنش‌هاي آبي و شوري بر عملكرد و اجزاي عملكرد گياه دارويي نعنا فلفلي آزمايشي به‌صورت فاكتوريل و در قالب طرح كاملاً تصادفي در گلخانه تحقيقاتي دانشگاه فردوسي مشهد در سال 98-1397 با 3 تكرار اجرا شد. تيمارهاي مورد بررسي در اين پژوهش 4 سطح آبياري (100 (I1)، 85 (I2)، 70 (I3) و 55 درصد ظرفيت زراعي (I4)) و 4 سطح شوري (0/9 (EC1)، 1/9(EC2)، 2/5 (EC3) و 3/4 دسي‌زيمنس بر متر (EC4)) بود. نتايج نشان داد كه كاهش آب به‌ميزان 15، 30 و 45 درصدي ظرفيت زراعي منجر به كاهش در صفات وزن تر اندام هوايي (به‌ترتيب 15/8، 28/4 و 30/1 درصد)، وزن خشك اندام هوايي (به‌ترتيب 7/1، 11/5 و 11/5 درصد) و وزن خشك ريشه (به‌ترتيب 4/6، 9/2 و 9/2 درصد) شد. همچنين، نتايج نشان داد كه استفاده از شوري EC2، EC3 و EC4 به‌ترتيب منجر به كاهش 12/7، 28/5 و 34/0 درصد (وزن تر اندام هوايي)؛ 3/6، 11/6 و 11/6 درصد (وزن خشك اندام هوايي) و 6/7، 12/4 و 14/6 درصد (وزن خشك ريشه) گرديد. نتايج نشان داد كه اثر توأمان شوري و خشكي منجر به كاهش بهره‌وري فيزيكي آب شده است، به‌طوري‌كه بيشترين و كمترين ميزان اين صفت در گياه نعنا فلفلي با 3/54 و 2/06 كيلوگرم در متر مكعب در تيمارهاي EC1I4 و EC3I1 مشاهده شد. بر اساس نتايج اين پژوهش، جهت حصول عملكرد خشك و بهره‌وري فيزيكي حداكثري آب، استفاده از تيمار EC1I4 توصيه مي‌شود.