اثربخشي آموزش مهارت هاي تفكر و استدلال يانگ بر توجه انتخابي، تكانشگري و علائم كودكان داراي اختلال نقص توجه- بيش فعالي

مقدمه: پژوهش حاضر، با هدف تعيين اثربخشي آموزش مهارت هاي تفكر و استدلال يانگ بر توجه انتخابي، بي تكانشگري و علائم اختلال بيش فعالي  در كودكان سنين 8 تا 12 سال مبتلا به نقص توجه - بيش فعالي شهر اصفهان انجام شد.  روش‌: روش پژوهش، نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون - پس آزمون  با گروه كنترل و پيگيري 3 ماهه بود. بدين منظور 30 نفر از بين كليه كودكان 8 تا 12 سال داراي علائم اختلال نقص توجه و بيش فعالي كه در بازه زماني مهر تا آذر ماه 1400به كلينيك هاي  تخصصي كاردرماني شهر اصفهان مراجعه كرده و داراي معيارهاي ورود به مطالعه بودند به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفي به گروه آزمايش (آموزش مهارت هاي تفكر و استدلال يانگ)، جايگزين شدند(هر گروه 15 نفر). كليه شركت كنندگان پرسشنامه علائم بيش فعالي، مقياس سنجش تكانشگري بارت، آزمون (رنگ –واژه ) استروپ را در سه مرحله تكميل كردند. گروه آزمايش تحت آموزش مهارت هاي تفكر و استدلال يانگ قرار گرفتند. نتايج : يافته هاي پژوهش با نرم افزار SPSS23 و با روش تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر تحليل شد. نتايج حاكي از اثربخشي مداخله بر مشكلات توجه انتخابي، تكانشگري و علائم كودكان داراي اختلال نقص توجه- بيش فعالي و نيز پايداري اثربخشي در مرحله پيگيري باشد (0.001 P). ميزان تفاوت مراحل در گروه ها در نقص توجه، تكانشگري و علائم بيش فعالي به ترتيب برابر با72 درصد ، 83 درصد و 82درصد به دست آمده است.    نتيجه‌گيري: بنابر نتايج اين پژوهش از اين نوع آموزش مي‌توان براي كاهش مشكلات كودكان داراي اختلال نقص توجه – بيش فعالي استفاده كرد.