نقش ويژگي‌هاي شخصيتي و جمعيت‌شناختي در تزريق واكسن كوويد-19

مقدمه: امروزه با وجود واكسيناسيون سراسري جامعه جهت جلوگيري از همه گيري ويروس كوويد-۱۹، بعضي افراد از تزريق واكسن كوويد-۱۹ به عنوان اصلي ترين رفتار خودمراقبتي خودداري مي كنند كه مي تواند دلايل خاصي داشته باشد. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ويژگي هاي شخصيتي و جمعيت شناختي در تزريق واكسن كوويد-۱۹ به عنوان اقدام مهاري از شيوع ويروس كرونا در شهر مشهد انجام شد. روش: روش اين پژوهش توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري متشكل از مردم شهر مشهد در سال ۱۴۰۰ بود كه تعداد ۵۱۷ نفر (۶۲/۱% واكسن زده و ۳۷/۹% واكسن نزده) به شيوه در دسترس و داوطلبانه انتخاب، و به صورت حضوري اقدام به تكميل پرسشنامه شخصيتي هگزاكو- فرم كوتاه و پرسشنامه ويژگي هاي جمعيت شناختي نمودند. داده هاي گردآوري شده به روش آزمون يومن-ويتني در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ ها: نتايج نشان داد تفاوت معناداري بين تزريق واكسن و عدم تزريق واكسن در پنج مؤلفه شخصيتي تهييج‌ پذيري (۰/۱۹=P)، برون گرايي (۰/۴۴=P)، خوشايندي (۰/۸۸=P)، وظيفه‌شناسي (۰/۸۶=P) و گشودگي به تجربه (۰/۲۰=P) وجود ندارد؛ اما بين دو گروه واكسن زده و واكسن نزده از نظر مؤلفه شخصيتي صداقت- تواضع (۰/۰۳=P) و ويژگي‌ هاي جمعيت‌شناختي جنسيت (۰/۰۰۲=P)، سن (۰/۰۰۱=P)، ميزان تحصيلات (۰/۰۰۱=P) و وضعيت اشتغال (۰/۰۰۱=P) تفاوت معناداري ديده شد. نتيجه‌ گيري: ويژگي شخصيتي صداقت- تواضع و ويژگي هاي جمعيت شناختي جنسيت، سن، ميزان تحصيلات و وضعيت اشتغال در امر تزريق واكسن كوويد-۱۹ به عنوان اصلي ترين رفتار خودمراقبتي نقش دارند. از اين نتايج مي‌ توان جهت ترويج و تشويق تزريق واكسن در بحران هاي آينده استفاده نمود.