بررسي اثر سيكل حرارتي بر ميزان بازيابي استحكام كششي در كامپوزيت‌هاي خودترميم‌شونده تحت بار ضربه‌اي

در پژوهش حاضر، فرآيند خودترميمي نمونه‌هاي كامپوزيتي ساخته شده از جنس الياف شيشه-اپوكسي بررسي شده است. عامل ترميمي دوجزئي شامل رزين اپوكسي ML506 و هاردنر HA-11 است كه درون ميكرولوله‌هايي ذخيره شده و بين لايه‌هاي اول و دوم و نيز لايه‌هاي پنجم و ششم نمونه‌ها قرار گرفتند. آسيب اوليه توسط آزمون ضربه افتان ايجاد شده و نهايتاً با انجام آزمون كشش ميزان بازيابي استحكام كششي نمونه‌ها بررسي شده است. اثر تعداد ميكرولوله‌هاي حاوي عوامل ترميم‌كننده، مدت زمان ترميم (بدون اعمال سيكل حرارتي) و اعمال سيكل حرارتي بر فرآيند ترميم نمونه‌هاي آسيب ديده مورد مطالعه قرار گرفت. بدين منظور نمونه‌هايي حاوي 8، 16 و 32 واحد ترميمي در بازه‌هاي زماني 1، 6 و 12 روزه بررسي شدند. علاوه بر اين، تعدادي از نمونه‌ها پس از ايجاد آسيب اوليه، تحت 1، 3، 5 و 7 سيكل حرارتي قرار گرفته و پس از بازه زماني يك روزه، آزمون كشش آنها انجام شد. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه بدون اعمال سيكل حرارتي فرآيند ترميم پس از بازه 6 روزه تقريباً به صورت كامل انجام شده است (بازيابي 83 درصدي استحكام كششي). هرچند بيشترين ميزان بازيابي استحكام كششي 86% است كه براي نمونه حاوي 32 واحد ترميمي و بعد از 12 روز حاصل مي‌شود. همچنين مي‌توان با اعمال 5 سيكل حرارتي بر نمونه آسيب‌ديده داراي 32 واحد ترميم پس از گذشت يك روز تقريباً به همين ميزان ترميم دست يافت. ضمناً تاثير سيكل حرارتي تا سيكل پنجم بوده و اعمال سيكل‌هاي حرارتي بعدي تاثير چنداني بر تسريع فرآيند ترميم و بازده آن ندارد.