تاثير دوز كم كتامين و ليدوكايين بر پاسخ هموديناميك به لوله‌گذاري داخل تراشه در بيهوشي عمومي: يك كارآزمايي باليني تصادفي كنترل‌شده آينده‌نگر سه سوكور

زمينه و هدف: يكي از اهداف القا بيهوشي تعديل تغييرات هموديناميك مي‌باشد كه در اين مطالعه هدف تاثير كتامين و ليدوكايين در تغييرات ضربان قلب و فشارخون پس از لوله‌گذاري تراشه و مقايسه آن با گروه شاهد مي‌باشد. روش بررسي: اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني تصادفي‌شده سه سوكور مي‌باشد كه بر روي90 بيمار 65-18 ساله كانديد عمل جراحي انتخابي بيهوشي عمومي در بيمارستان الزهرا اصفهان در آذر تا اسفند 1401 انجام گرفت. بيماران به‌شكل تصادفي به سه گروه تقسيم شدند. كتامين mg/kg 0.5، ليدوكايين mg/kg 0.5 و شاهد تقسيم شدند. سن، وزن، قد، جنسيت و داده‌هاي كلينيكي شامل ميانگين فشارخون متوسط شرياني، ضربان قلب، فشارخون سيستوليك، فشارخون دياستوليك و درصد اشباع هموگلوبين در زمان‌هاي يك، سه، پنج، 10 دقيقه پس از Intubation جمع‌آوري و با استفاده از روش آناليز اندازه‌هاي مكرر (Repeated measure) موردتجزيه‌و‌تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: هر دو داروي ليدوكايين و كتامين به‌طور موثر تغييرات هموديناميك را در طول لوله‌گذاري داخل تراشه كاهش مي‌دهند ولي ليدوكايين به‌طور بالقوه مزاياي بيشتري از نظر بهبود اكسيژن‌رساني و كاهش تغييرات ضربان قلب و همچنين كاهش زمان بيدارشدن در طول بيهوشي دارد. دو گروه موردمطالعه ازنظر تغييرات فشارخون، اقامت در ريكاوري، مدت اكستوبيشن و نيز گريد لارنگوسكوپي تفاوت معناداري نداشتند. نتيجه‌گيري: استفاده از ليدوكايين به‌علت اكسيژن‌رساني بهتر، كمترين تغييرات ضربان قلب و همچنين زمان بيدار شدن از بيهوشي كوتاه‌تر نسبت به كتامين ارجح است. همچنين، درمورد فشارخون بالا يا تاكي‌كاردي مداوم. اين مورد در هيچ‌يك از گروه‌ها مشاهده نشد.