رابطه ي گفتمان انقلاب اسلامي و هويت ايراني اسلامي؛ بر پايه ي الگوي نظري اراده ي معطوف به هويت؛ با تكيه بر ميزان اثرگذاري كتب درس انقلاب اسلامي

هدف: محققان در پژوهش حاضر به بررسي موانع تأثيرگذاري دروس معارف بر دانشجويان ـ با درنظر گرفتن عامل حقارت اجتماعي و بحران هويت ـ پرداختند وميزان ارتباط دروس معارف با عوامل مذكور را سنجيدند. روش: روش تحقيق در اين پژوهش تركيبي، در بخش نظري به شيوۀ بررسي نظريات روانشناسي اجتماعي و جامعه‌شناسي، بصورت اسنادي وكتابخانه‌اي و در بخش كمّي، توصيفي (از نوع پيمايشي) است؛ كه بر اساس نمونه‌گيري احتمالي،250 نفر از دانشجويان رشته‌هاي مختلف دانشگاه آزاد تهران مركز ـ بصورت مساوي دختر و پسر ـ به شيوۀ هدفمند و با استفاده از پرسشنامه مورد آزمون قرار گرفتند. يافته‌ها: موانع تأثيرگذار بر دروس معارف، شامل سه بعد: 1. ضعف در هويت‌سازي (عدم توجه به نيازسنجي و الگوي حقارت اجتماعي)، 2. ضعف در ارزش‌گذاري و اقناع مخاطب، 3. ضعف در نوآوري و جذابيت، بوده؛ كه براي هركدام پيشنهاداتي ارائه شده است. نتيجه‌گيري: توجه به نيازمندي‌هاي روانشناختي و جامعه‌شناختي، نوآوري‌ و خلاقيت در چارچوب انديشه‌ها و ارزش‌هاي اسلامي، ارزش دادن به علوم انساني بومي و تقويت بينش دانشجويان و محققان؛ استقبال از رويكردهاي نوين در تدريس دروس معارف؛ مي‌تواند موانع تاثيرگذاري دروس معارف بر دانشجويان را كم‌رنگ سازد.