بررسي ديدگاه برخي خاورشناسان در موضوع فضيلت شكر در قرآن و رابطه آن با اخلاقي بودن ايمان

ايزوتسو شكر را در قرآن با ايمان مترادف دانسته و راينهارت با توجه به تقابل شكر و كفر در قرآن، آن را دليل بر الزام اخلاقي دانسته است. گر چه اصل ادعا، مباني و دلايل ايشان با اشكالاتي مواجه است؛ اما توجه آنها به تضاد شكر و كفر در قرآن، راهبردي مبني بر پيوند شكر و ايمان و فضيلت اخلاقي شدن ايمان ارائه مي‌دهد. بر اساس تحليل لفظ شكر در قرآن و آيات آنكه در مقابل با كفر قرار گرفته و اشاراتي كه در كلام مفسران و انديشمندان اسلامي آمده، لازمه شكر نعمت‌هاي مادي و دنيوي، شناخت منعم و استفاده از نعمت‌ها در مسير خواست الهي است كه نتيجه آن ايمان است؛ نيز لازمه شكر نعمت هدايت انسان به دين، بهره‌گيري از اين هدايت و ايمان آوردن به خدا است و انكار خداوند در واقع ناسپاسي در مقابل نعمت‌هايي است كه قابل انكار نيست. روش اين پژوهش توصيفي-تحليلي است.