مروري بر حذف بور از آب دريا با استفاده ازفناوري اسمز معكوس

پيش‌بيني مي‌شود تا سال 2050 بيش از 48 درصد مردم جهان با كم‌آبي مواجه شوند. نمك‌زدايي از آب دريا به‌عنوان بهترين راه تامين آب شيرين، طي سه دهه گذشته روندي صعودي داشته است. روش‌هاي نمك‌زدايي غشايي به‌ويژه روش اسمز معكوس به‌دليل مصرف انرژي پايين‌تر، محبوب‌تر ازساير روش‌ها شده است. علي‌رغم موفقيت اين روش در حذف املاح آب دريا، آلاينده‌هايي مانند بور هنوز در آب توليدي مشاهده مي‌شود. علت آن حضور بور به‌صورت اسيد بوريك در آب دريا است كه به‌دليل اندازه مولكولي كوچك، از طريق غشاها به آب توليدي نشت مي‌كند. غلظت متوسط بور در آب دريا 4.6 ميلي‌گرم بر ليتر است كه از منابع مختلف طبيعي مانند فعاليت‌هاي آتشفشاني و نيز منابع انسان‌زاد تامين مي‌شود. مقادير بالاي بور، براي سلامت انسان و محصولات كشاورزي مضر است. عواملي چون pH، دما و قدرت يوني آب خوراك تاثير زيادي بر حذف بور در فرايندهاي غشايي دارند. اين مقاله مروري روايي، با بررسي منابع معتبر، ضمن اشاره به اهميت بور و روش‌هاي حذف آن، به چالش‌هاي حذف بور به‌روش اسمز معكوس به‌عنوان رايج‌ترين فناوري روز نمك‌زدايي آب دريا مي‌پردازد.