امكان‌سنجي استفاده مجدد لجن تصفيه‌خانه آب در تصفيه لجن تصفيه‌خانه فاضلاب

در اين مطالعه، امكان‌سنجي بهبود عملكردي فرآيندهاي تغليظ، هضم بي‎هوازي و آبگيري لجن تصفيه‎خانه‌هاي فاضلاب با هدف كاهش 50 درصدي پلي‎الكتروليت مصرفي و جايگزيني آن با  لجن شيميايي تصفيه‎خانه ‎آب در مقياس پايلوت آزمايشگاهي انجام پذيرفت. براي اين منظور، پارامترهاي انديس حجمي لجن 1^(SVI)، مقاومت ويژه فيلتراسيون 2^(SRF)، ضريب تراكم‎پذيري، نرخ فيلتراسيون و ميزان توليد بيوگاز بررسي شدند. نتايج حاصل نشان مي‎دهند كه با افزودن دوز بهينه 200 ميلي‎گرم ‎بر‎گرم لجن تصفيه‎خانه ‎آب به لجن فاضلاب، ضريب تراكم‎پذيري كاهش 27 درصدي و نرخ فيلتراسيون افزايش 70 درصدي داشته و SVI و SRF به‌ترتيب برابر 64.9 و 43.3 درصد كاهش يافته داشته‎اند و در نهايت منجر به تسهيل ته‌نشيني و آزادسازي آب آزاد شده است. از سوي ديگر افزودن لجن تصفيه‎خانه‎آب دسترسي ميكروارگانيزم‎ها به مواد ريزمغذي را بهبود داده منجر به افزايش 7.77 درصدي توليد بيوگاز شده است. آهن موجود در فرايند هضم با افزايش فعاليت آنزيم‎ها، كاهش پتانسيل اكسايش-كاهش و بهبود انتقال مستقيم الكترون بين‎گونه‎اي منجر به افزايش بيوگاز توليدي مي‎شود. افزودن لجن تصفيه‎خانه ‎آب در مقادير مناسب مي‌تواند علاوه بر مديريت بهينه ‎محيط‌ زيستي پسماندهاي تصفيه‎خانه‎هاي آب و فاضلاب، نقش به‌سزايي در كاهش قابل‌توجه پلي‎الكتروليت مصرفي و افزايش ميزان توليد بيوگاز داشته باشد.