شكاف ميان تئوري و عمل در پرستاري براساس رويكرد پراگماتيسم: يك مطالعۀ مروري

مقدمه: شكاف تئوري و عمل، يكي از اساسي و قديمي ترين مشكلات پرستاري است كه در بالين و آموزش پرستاران، خود را به خوبي نشان داده است. استفاده از رويكردهاي فلسفي مانند پراگماتيسم، راهكاري جهت كمك به كاهش اين شكاف و شناخت چالش هاي  موجود در جهت رفع اين شكاف مي باشد؛ بنابراين پژوهش حاضر، با هدف بررسي رويكرد پراگماتيسم بر شكاف تئوري و عمل در پرستاري انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر، از نوع مروري دامنه بوده و از مقالات فارسي و انگليسي مستخرج، از پايگاه هاي اطلاعاتي داخلي SID، MAGIRAN و IRANDOC و PubMed، EMBASE، ScienceDirect، Google Scholar، ProQuest, SCOPUS و CINHEAL در مدت زمان ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۲، با استفاده از كليدواژه هايي مانند: شكاف تئوري تا بالين، شكاف تئوري تا عمل، فاصلۀ تئوري تا بالين، چالش هاي كاربردي بودن تئوري هاي پرستاري، فلسفۀ تعليم و تربيت در پرستاري، مكاتب فلسفي در تعليم و تربيت، تفكر انتقادي در بالين، پرستاري مبتني بر شواهد، فرآيند پرستاري و ارتقاي بالين، پراگماتيسم و آموزش، پرستاري و پراگماتيسم،  به صورت مجزا، تركيبي و معادل انگليسي آن با استفاده از عمل گرهاي بولين، بود.يافته ها: مرور مقالات منتخب، نشان داد كه شكاف تئوري و عمل، بر اساس رويكرد پراگماتيسم در پرستاري، در دو طبقۀ اصلي كه عبارت است از: الف) عوامل فردي، كه شامل سه زير مجموعه از جمله: ۱)انگيزۀ تحصيل و آموزش مداوم؛ ۲)مهارت ارتباطي قوي؛ ۳)ارتقاي تفكر انتقادي، مي باشد.  ب) عوامل سازماني، كه حاكي از پنج فاكتور اصلي، مانند: ۱)آموزش مبتني بر بالين؛ ۲)بازبيني برنامۀ درسي؛ ۳) استفاده از متد هاي نوين آموزشي؛ ۴)توانمندسازي پرستاران در جايگاه هاي مختلف شغلي؛ ۵)ارائه تسهيلات و تجهيزات نوين آموزشي، قرار مي گيرد.نتيجه گيري: توجه به عوامل افزايش دهندۀ انگيزه و اطلاعات پرسنل، به همراه تقويت مهارت تفكر انتقادي در كنار توجه به عوامل سازماني مانند: استفاده از روش هاي نوين آموزشي و توانمند سازي پرستاران در شاخه هاي مختلف، مي تواند عاملي براي كاهش شكاف تئوري و عمل، براساس رويكرد پراگماتيسم باشد.