تحليل استعاره‌هاي مفهومي در سوره يوسف

اين نوشتار با رويكرد زبان‌شناسيِ شناختي و به‌روش توصيفي‌تحليلي، اقسام سه‌گانهٔ استعاره‌هاي مفهومي در سورهٔ يوسف را تحليل و بررسي مي‌كند. نخست، ماهيت استعارهٔ مفهومي و انواع آن، معرفي و تبيين و سپس مفاهيم به‌كاررفته در سورهٔ يوسف در قالب استعاره‌هاي ساختاري، جهتي و هستي‌شناختي بررسي و تحليل مي‌شود. نتايج نشان مي‌دهد كه در سورهٔ يوسف مفهوم زندگي در ساختار سفر و تجارت، زمان در قالب مكان و شيء متحرك و دانستن در قالب ديدن، مفهوم‌سازي و ارائه شده است (استعاره‌هاي ساختاري). افزون بر اين در اين سوره مفاهيم قدرت، برتري، فضل، مقام و مرتبهٔ معنوي بر اساس نظريه مذكور مفهوم‌سازي شده‌ و در حوزهٔ استعاره‌هاي هستي‌شناختي، مفاهيم عهد و پيمان، نيرنگ، حقيقت، بوي يوسف و گمراهي، ماهيت جسماني يافته‌ و در قالب اشيا براي شنونده مجسم شده‌ است و مفاهيمي؛ ازجمله نفس، آسيب‌ها و مشكلات، نصرت الهي، عذاب و قيامت بر اساس خصوصيات جانداران مفهوم‌سازي شده‌ است تا شنونده بر اساس شناختي كه از اوصاف جانداران دارد، آن‌ها را درك كند.