بررسي اثر تخصيص اعتبار به انواع بنگاه‌هاي غيرمالي بر كارآفريني دركشورهاي درحال توسعه

هدف از اين پژوهش، ارزيابي اثر چگونگي تخصيص انواع اعتبار بانكي بر كارآفريني است. براي اين منظور از آخرين داده‌هاي در دسترس اعتبارات تخصيص يافته به بنگاه‌هاي غيرمالي در بخش‌هاي مختلف اقتصادي و نيز دو شاخص «فعاليت كارآفرينانه نوپا» (TEA) و «تراكم ورود به كسب و كارهاي جديد» (ED) در اقتصادهاي با درآمد متوسط استفاده شده است. نتايج پژوهش با استفاده از روش حداقل مربعات تعميم يافته دردسترس (FGLS) حاكي از وجود رابطه اي مثبت و معنادار ميان هدايت اعتبار به بنگاه‌هاي غيرمالي بخش كشاورزي با شاخص فعاليت كارآفرينانه نوپا (TEA) در 26 كشور مورد بررسي طي بازه زماني 2005 الي 2014 است اما رابطه تخصيص اعتبار به خانوار با اين شاخص كارآفريني را نمي‌توان مثبت در نظرگرفت. همچنين، نتايج با استفاده از روش اثرات تصادفي (RE) از وجود رابطه اي مثبت و معنادار بين اعتبارات تخصيصي به بنگاه‌هاي غيرمالي بخش صنعت و شاخص تراكم ورود به كسب و كارهاي جديد (ED) در 57 كشور درحال توسعه طي دوره 2006 الي2014 حكايت دارد. نيز بر اساس نتايج پژوهش مي‌توان بر اهميت تمايز قائل شدن بين انواع اعتبارات تخصيصي تاكيد كرد.