شناسايي نيازهاي انسان هاي كم توان جهت تشكيل الگوي رفتاري براي عملكرد خودكار خانه‌ هاي هوشمند با روشهاي مبتني بر ماشين بردار پشتيبان

اين پژوهش به تشخيص فعاليت انسان هاي كم توان ساكن در خانه‌هاي هوشمند بر اساس نظارت بر رفتار و خواسته هاي آنها براي دستيابي به الگوي نهايي و ذخيره آن در پايگاه داده اي سيستم مديريت ساختمان جهت تصميم گيري و عملكرد اتوماتيك تجهيزات در رفع نيازهاي ساكنين بكار گرفته شد. ابتدا مجموعه‌اي مناسبي از حسگرها جهت ثبت وپردازش صحيح داده‌ها در قسمت هاي مختلف ساختمان و تعدادي نيز جهت كنترل علايم حياتي بسته به نوع ناتواني روي بدن فرد نصب مي شوند.هدف از اين تحقيق تشخيص و طبقه بندي فعاليت انسانهاي كم توان در سه مرحله مي باشد. اول: انتخاب سنسورها و اجراي تكنيك هاي ثبت، و تمركز بر عمده فعاليت افرادكم توان درخانه هاي هوشمند، دوم: طبقه بندي و پردازش داده هاي جمع آوري شده با استفاده از الگوريتم ماشين بردار پشتيبان(svm) ، سوم: انتخاب بهترين كرنل وقانون آموزش svm  با استفاده از الگوريتم بهينه ازدحام داده اي(pso) و در نهايت تشكيل الگوي نهايي براي ذخيره در پايگاه داده اي سيستم مديريت ساختمان انجام شد.