اثر بخشي آموزش الگوي شادكامي فوردايس بر عملكرد خانوادگي و كفايت اجتماعي مادران كودكان كم توان ذهني شهر اراك

هدف از پژوهش حاضر اثر بخشي آموزش الگوي شادكامي فوردايس بر عملكرد خانوادگي و كفايت اجتماعي مادران كودكان كم توان ذهني شهر اراك بود. روش پژوهش به صورت نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه گواه و مرحله پي گيري بود. حجم نمونه شامل 30 نفر از مادران كودكان كم توان ذهني بودند كه به صورت دسترس از بين 108 نفر جامعه آماري انتخاب، و به صورت تصادفي (15 نفر) در گروه آزمايش و (15نفر) در گروه گواه جايگزين شدند.گروه آزمايش طي 10 جلسه 80 دقيقه اي مورد آموزش الگوي شادكامي فوردايس قرار گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي عملكرد خانواده مك مسترFAD (1983) و پرسشنامه كفايت اجتماعي بورمستر 1988(ICQ-R) جمع آوري و با استفاده از تحليل كوواريانس چند متغيره، تحليل كوواريانس تك متغيره و آزمون t همبسته با نرم افزار SPSS-20 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس نشان داد آموزش الگوي فوردايس در كوتاه مدت و بلند مدت بر عملكرد خانوادگي (حل مساله، ارتباطات، نقش ها، پاسخگويي عاطفي، درگيري عاطفي و كنترل رفتار) و كفايت اجتماعي(آغازگري، اظهار نظر منفي، حل تعارض، خودافشايي و حمايت گري) اثر بخشي معناداري دارد. همچنين نتايج آزمون t نشان داد بين ميانگين نمرات مولفه هاي عملكرد خانوادگي و مولفه هاي كفايت اجتماعي در مرحله پس آزمون و مرحله پيگيري گروه آزمايش تفاوت معني داري وجود ندارد. يعني آموزش از ثبات خوبي برخوردار است.نتيجه گيري: با توجه فشار رواني كه از جانب فرزند كم توان ذهني بر مادران وارد مي شود، مشاوران خانواده مي توانند براي بهبود كاركرد خانوادگي و كفايت اجتماعي اين افراد از آموزش الگوي شادكامي فوردايس استفاده نمايند.