الگوي بازدارندگي راهبردي سازمان‌هاي نظامي جمهوري اسلامي ايران در محيط امنيتي

نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران متشكل از سازمان‌هاي متبوعه با نگاه به آينده در يك محيط امنيتي پيچيده و نامشخص جهاني با عوامل مؤثر بر بازدارندگي راهبردي سازمان‌هاي نظامي بسيار متنوع فعاليت خواهند كرد. كه در برخي مواقع اين عوامل بنيادي بوده و ريشه در فرهنگ و يا ساختار سياسي كشور دارند. با توجه به پيچيدگي اين محيط، نگارنده مقاله هدف‌گذاري خود را با ابتناء بر بُعد امنيتي سازمان‌هاي نظامي به‌منظور طراحي الگوي بازدارندگي راهبردي استوار ساخته است. در اين مقاله، با شناسايي و دسته‌بندي عوامل مؤثر محيط امنيتي سازمان‌هاي نظامي با ديدي جامع و با مطالعه مباني نظري و پيشينه تحقيقات انجام شده و هم‌چنين تحليل اسناد بالادستي، در قالب هدف اصلي اين مقاله مي‌پردازد. سئوال اصلي تحقيق «الگوي بازدارندگي راهبردي سازمان‌هاي نظامي جمهوري اسلامي ايران در محيط امنيتي چيست؟» شناسايي عوامل اساسي بازدارندگي راهبردي در محيط امنيتي، با بهره‌مندي از روش گردآوري داده‌ها؛ كتابخانه‌اي و ميداني و ابزار آن‌ها نسبت به جمع‌آوري داده‌ها اقدام شده است. نوع تحقيق كاربردي توسعه‌اي است و رويكرد آميخته با روش كمي(توصيفي) و كيفي(تحليلي) و استفاده از پرسش‌نامه‌ي پيمايشي با 32 نفر خبره انجام شده است. يافته‌هاي تحقيق در نهايت به ارائه‌ي الگوي بازدارندگي راهبردي سازمان‌هاي نظامي در محيط امنيتي منتهي شد كه داراي 6 اصل تأثيرگذارترين اصل، معنويت و پس از آن نيز به ترتيب، جلوگيري از منازعه، اقدام عملي، عاقبت‌انديشي بر مبناي منطق، اعتبار ملي، منطقه‌اي و بين‌المللي و تبليغات رواني است11 عامل و 53 شاخص مؤثر مي‌باشند و طي الگويي به متوليان ارائه شده است.