اثر تمرين هوازي با شدت هاي مختلف و مصرف كروسين بر اندازه سلول چربي احشايي و مقاومت انسوليني در موش‌هاي صحرايي فاقد تخمدان و تغذيه شده با غذاي پرچرب

اهداف: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثرتمرين هوازي و مصرف كروسين بر اندازه سلول چربي احشايي و مقاومت انسوليني در موش هاي صحرايي فاقد تخمدان و تغذيه شده با  غذاي پرچرب بود.روش مطالعه: 72 سر موش صحرايي ماده به دو گروه تخمدان برداري (اواركتومي شده) (56 سر) و تخمدان برداري نشده (غيراواركتومي) (16 سر) تقسيم شدند. سپس موش هاي اين دو گروه به گروه هاي تغذيه شده با غذاي پرچرب (40 درصد كالري دريافتي از چربي) و يا غذاي نرمال تقسيم شدند. سپس موش هاي تخمدان برداري و تغذيه شده با غذاي پرچرب به 6 گروه به شرح ذيل  تقسيم شدند: 1- كنترل 2- تمرين هوازي با شدت متوسط 3- تمرين هوازي با شدت بالا 4- كروسين  5- تمرين هوازي با شدت متوسط + كروسين و 6- تمرين هوازي با شدت بالا + كروسين. تمرين هوازي با دو شدت بالا(85 –80 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي) و متوسط (70–60 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي) و مصرف كروسين به ميزان60 ميلي گرم به ازاي هر كيلو گرم از وزن بدن به مدت 8 هفته در گروه هاي مربوطه آغاز شد. وزن نسبي چربي احشايي پري رنال، تعداد و اندازه سلول و سطوح سرمي گلوكز، انسولين و شاخص مقاومت انسوليني (HOMA) اندازه گيري شد. تجزيه و تحليل يافته ها با آزمون تحليل واريانس دو طرفه  صورت گرفت.يافته ها: تمرين با شدت متوسط و همراه با مصرف كروسين موجب كاهش معنادار وزن نسبي چربي پري رنال شد (0.0001=p). همچنين وزن نسبي چربي پري رنال در گروه ه تمرين شديد+كروسين نسبت به گروه غذاي پرچرب+ اواركتومي بطور معناداري پايين تر بود (0.001p≤). اندازه سلول چربي در دو گروه تمرين (متوسط و شديد) نسبت به گروه غذاي پرچرب + اواركتومي بطور معناداري پايين تر بود (0.001=p) همچنين اندازه سلول چربي بين گروه كروسين با گروه غذاي پرچرب + اواركتومي نيز كاهش معنادار داشت (0.03=p). اندازه سلول چربي در گروههاي تمرين (شديد و متوسط) +كروسين نيز بطور معناداري نسبت به گروه غذاي پرچرب + اواركتومي پايين تر بود (0.05≥p). تمرين با شدت بالا موجب كاهش معنادار مقاومت به انسولين (0.028=p) و غلظت گلوكز (0.041=p) نسبت به گروه اواركتومي+ غذاي پرچرب شده بود. دريافت كروسين موجب كاهش مقاومت به انسولين (0.013=p) و كاهش غلظت انسولين (0.008=p) شده بود. همچنين تمرين با شدت متوسط + كروسين موجب كاهش معنادار گلوكز (0.022=p)، انسولين (0.011=p) و مقاومت انسوليني (0.005=p) در مقايسه با گروه اواركتومي+ غذاي پرچرب شده بود.نتيجه گيري: مصرف مكمل كروسين و تمرين هوازي بصورت مجزا و در تركيب با يكديگر مي تواند موجب كاهش وزن بافت چربي احشايي و اندازه سلول چربي و بهبود مقاومت انسوليني در موش هاي صحرايي فاقد تخمدان و تغذيه شده با غذاي پرچرب شود. همچنين تمرين هوازي با شدت بالا در بهبود مقاومت به انسولين و كاهش اندازه سلول چربي نسبت به تمرين با شدت متوسط موثرتر بود. بنظر مي رسد مصرف كروسين به همراه تمرين بر بهبود شاخص هاي فوق اثر مضاعفي نداشته باشد.