اثربخشي پروتكل بهبود سازگاري مبتني بر مدل چندوجهي بر سطح سلامت روان زنان مبتلا به سرطان پستان

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي پروتكل بهبود سازگاري مبتني بر مدل چندوجهي بر سطح سلامت روان زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد. روش بررسي: مطالعه ي حاضر از نوع كارآزمايي باليني شاهددار تصادفي و طرح آن از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه آزمايش و كنترل بود. جامعه آماري شامل بيماران مبتلا به سرطان پستان مراجعه كننده به كلينيك تخصصي بيماري‌هاي پستان شهر مشهد بود. از بين آنها، 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. گروه آزمايش تحت آموزش پروتكل بهبود سازگاري قرار گرفت و گروه كنترل هيچ‌گونه مداخله اي دريافت نكرد. ابزار پژوهش مقياس افسردگي، اضطراب و استرس بود. داده ها با روش آزمون تحليل كوواريانس و نرم افزار SPSS-24 تحليل شدند. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيري نشان داد كه بين دو گروه از جهت تركيب خطي خرده مقياس هاي افسردگي، اضطراب و استرس تفاوت معناداري وجود دارد (Wickels lambda = 0.30, F =17.73, p 0.05). نتايج تحليل كواريانس تك متغيري نشان داد كه پروتكل بهبود سازگاري مبتني بر مدل چندوجهي موجب كاهش معنادار افسردگي، اضطراب و استرس زنان مبتلا به سرطان پستان شده است (001/0P ) و اندازه اثر گروه بر اين متغيرها به ترتيب 65، 33 و ۵4 درصد بود. نتيجه گيري: با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه، پروتكل بهبود سازگاري مبتني بر مدل چندوجهي با ايجاد سازگاري معنوي، روان شناختي، اجتماعي، عاطفي و جسماني در زنان مبتلا به سرطان پستان موجب بهبود سطح سلامت روان در آنها شد.