تعيين نرخ انتقال اكسيژن در ريۀ ‌مصنوعي نوزاد به‌روش سامانۀ سولفيت

مهم‌ترين شاخص در طراحي و ساخت ريۀ مصنوعي متشكل از غشا‌هاي‌توخالي، نرخ‌ انتقال اكسيژن (OTR) است. روش‌هاي تعيين OTR در ريۀ ‌مصنوعي پيچيده هستند و نياز به حسگرها و ابزار بسيار دقيقي دارند. سيال‌هايي كه براي تعيين OTR در ريۀ ‌مصنوعي استفاده شده‌اند شامل خون، آب و مخلوط آب و گليسرول هستند كه هريك نقص‌ها و مشكلات به‌كارگيري متعددي دارند. در اين مقاله سامانۀ سولفيت3 (SS) به‌عنوان سيالي كه مي‌تواند جاي‌گزين خون در تعيين OTR باشد و مشكلات خون و نياز به روابط و ابزار خاص نداشته باشد، در نظر گرفته مي‌شود. به اين منظور ابتدا شرايط OTR در ريۀ ‌مصنوعي با تعيين غلظت مناسب كاتاليزور(كبالت) در SS (دبي mL/min 2000 ( گاز و محلول سولفيت)) بهينه مي‌شود، سپس نتايج حاصل از SS در دبي‌هاي (mL/min 2000 -500) با داده‌هاي خون در ريۀ ‌مصنوعي، مقايسه مي‌شود. نتايج نشان مي‌دهد كه OTR متوسط SS با OTR متوسط خون در دبي mL/min 2000 كمتر از 10% اختلاف دارد