جايگاه خواسته‌ و نياز زنان در ادبيات ايران و اسپانيا (مطالعه موردي: داستان كوتاه لاك صورتي جلال آل احمد و نمايشنامه‌ يرما فدريكو گارسيا لوركا)

در ادبيات جهان تا به امروز صرف‌نظر از اينكه نويسندگان يا شاعران از كدام اقليم جغرافيايي باشند و به كدام دوره از تاريخِ كدام كشور تعلّق داشته باشند؛ همواره از دنياي زنان نوشته‌اند و چه بسا انديشه‌هايي يكسان و مشابه را نيز در خلق آثارشان متجلّي ساخته‌اند. در اين پژوهش تطبيقي در وهله نخست جايگاه، نقش و ويژگي‌هاي زنان و سپس نيازها و خواسته‌هاي آنان در جامعه و خانواده در ادبيات ايران و اسپانيا مورد بررسي قرار مي‌گيرد. در جهت محدود ساختن حوزه مطالعاتيِ پژوهش به داستان كوتاه لاك صورتي جلال آل‌احمد و نمايشنامه‌ يرما از فدريكو گارسيا لوركا به عنوان دو اثر از دو نويسنده صاحب نام و صاحب‌نظر در هر دو كشور اكتفا شده‌است. در آغازِ جستار براي آشناييِ بيشتر با گرايش‌هايِ فكريِ هر دو نويسنده به معرّفي اجمالي تاريخ زندگي و فعاليّت‌هاي سياسي- اجتماعي- فرهنگي ايشان پرداخته شده؛ در ادامه با تكيه بر متن دو داستان و تحليل محتواي آن، دربارۀ نياز و خواستۀ زنان كه در اين پژوهش درونمايۀ اصلي داستان قلمداد شده سخن به ميان آمده است. اينكه در اين دو داستان چگونه اين خواسته‌ها و نيازها در ارتباط با مردان، خانواده، جامعه و سنّت‌هاي آن توصيف و تعريف شده است و اينكه چگونه با توجه به تفاوت مردان و زنان با يكديگر به اين خواسته‌ها و نيازها پاسخ داده مي‌شود از جمله مباحثي است كه در اين پژوهش بررسي گرديده است.