حمايت از سوت‌زني و گزارشگري فساد در ساختار حقوقي ايران

كشورهاي موفق در امر مبارزه با فساد، با تصويب قوانيني در خصوص حمايت از گزارش‌كنندگان فساد، زمينه هاي فرهنگي و قانوني نظارت عمومي را فراهم كرده اند. اين امر در ايران با چالش هاي ساختاري، قانوني و فرهنگي همراه بوده و پژوهش حاضر در پي پاسخ به اين مسئله است كه حمايت از گزارش كنندگان فساد در ايران به چه نحو و با چه چالش‌هايي مواجه است و راه برون‌رفت از اين چالش ها با تكيه بر مباني فقهي و حقوقي چيست؟ يافته هاي پژوهش به شيوه ي كتابخانه اي و با تكيه بر منابع فقهي، نشان داد كه ايران ضمن داشتن مواد قانوني غير منسجم و ناقص در حمايت از گزارشگران فساد، ادبيات و فرهنگ نامناسب در اين حوزه را نيز دارد. تكثر متوليان دريافت گزارشات فساد از ديگر چالش‌هاي اين حوزه مي باشد. اقدامات حمايتي- انگيزشي از سوت‌زني و گزارش فساد ضعف دارد چرا كه هويت اين اشخاص از محرمانگي لازم برخوردار نيست و از اين اشخاص در برابر اقدامات تلافي جويانه مفسدان حمايت لازم نمي‌شود. نظام تشويق نيز بسيار محدود و بدون مشخص شدن محل تأمين اعتبار است. از اين رو شايسته است با عنايت به منابع فقهي نگرشي نو به فرهنگ و ادبيات گزارش فساد داشت و ضمن منسجم نمودن متوليان دريافت گزارشات فساد، اقدامات حمايتي- انگيزشي همانند: محرمانه ماندن هويت و اطلاعات، جلوگيري از اقدامات تلافي جويانه و جبران خسارت و نظام تشويق را اصلاح و از تورم و تكثر قوانين اين حوزه كاست.