طراحي مدل كارآفريني فناورانه در صنعت بانكداري با رويكرد تركيبي

امروزه به‌كارگيري فناوري در بانك‌ها به‌عنوان راه‌حلي براي مسائل سازماني مطرح و موجب پيدايش بُعد جديدي از «كارآفريني فناورانه» شده است. هدف پژوهش حاضر طراحي مدل كارآفريني فناورانه در صنعت بانكداري با رويكرد تركيبي است. تحقيق حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و بر اساس روش، توصيفي-همبستگي است. در گام اول، عوامل مؤثر بر كارآفريني فناورانه از طريق مرور نظام‌مند پيشينه تحقيق استخراج و از طريق مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با 20 نفر از خبرگان دانشگاهي و مديران صنعت بانكداري به روش دلفي فازي، تأييد شدند. خروجي اين مرحله 36 مؤلفه بود كه در 7 بُعد (تعاملات بين سازماني، ساختاري، نهادي، مهارتي، مديريتي، بازار و مشتريان، فناوري) دسته‌بندي شدند. در گام دوم، ابعاد با روش مدل‌سازي ساختاري تفسيري سطح‌بندي و با تحليل ميك‌مك خوشه‌بندي شدند كه براي تحليل آن از نرم‌افزار اكسل استفاده شد. نتايج نشان دادند بُعد بازار و مشتريان در سطح اول، ابعاد تعاملات بين سازماني، نهادي، مهارتي، مديريتي در سطح دوم و بُعد ساختاري در سطح سوم قرار دارند. بُعد فناوري در سطح چهارم قرار گرفته و ازاين‌رو مهم‌ترين بُعد محسوب مي‌شود. ابعاد ساختاري، نهادي، فناوري در خوشه مستقل و بُعد مديريتي در خوشه پيوندي و ابعاد تعاملات بين سازماني، مهارتي، بازار و مشتريان در خوشه وابسته قرار گرفته‌اند. در نهايت مي‌توان گفت توجه ويژه به كارآفريني فناورانه يكي از عوامل مهم رشد اقتصادي و افزايش توان بانك‌ها در عرصه رقابت‌پذيري است.