ارتباط بين واكسيناسيون COVID-19 با ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي بيماران مبتلا به كرونا

زمينه و هدف: بيماري COVID-19 يك سندرم حاد تنفسي است كه به دليل عفونت‌زايي بالا به سرعت در جهان گسترش يافت. واكسيناسيون COVID-19 براي كنترل بيماري كرونا به طور گسترده انجام مي‌گردد. اين مطالعه به منظور تعيين ارتباط بين واكسيناسيون COVID-19 با ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي بيماران مبتلا به كرونا انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه توصيفي تحليلي روي 1124 بيمار با تشخيص قطعي COVID-19 در شهرستان مينودشت از استان گلستان طي مرداد ماه سال 1400 انجام شد. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و چك ليست بررسي ويژگي‌هاي بيماران بود. يافته‌ها: 51.8% مبتلايان به COVID-19 مرد، 26 درصد در گروه سني 35 تا 45 سال و 76.5% از بيماران متاهل بودند. واكسيناسيون COVID-19 در 26.6% از بيماران انجام شده بود. بيماران واكسينه شده (27.1%) در مقايسه با بيماران واكسينه نشده (72.9%) كمتر از ماسك استفاده كرده بودند (P 0.05). 8.2% از بيماران مبتلا به كرونا در بيمارستان بستري شدند. ميانگين روزهاي بستري در بيماران واكسينه شده (7.8±6.4) به طور غيرمعني‌داري كمتر از بيماران واكسينه نشده (8.3±5.9) بود. با افزايش سن و بيشتر بودن بيماري زمينه‌اي، ميزان واكسيناسيون افزايش داشت (P 0.05). در افراد استفاده كننده از ماسك و دارا بودن سطح تحصيلات پايين‌تر، واكسيناسيون كاهش داشت (P 0.05). نتيجه‌گيري: انجام واكسيناسيون COVID-19 در مبتلايان به ويروس كرونا، تاثيري بر كاهش روزهاي بستري در بيمارستان نداشت.