نقد و بررسي دلايل سودگرايان بر فرزندآوري از منظر اخلاقي

فاقد عنوان لاتين

فرزندآوري، يكي از مسائل مهم پيش روي جوامع گوناگون است كه از ابعاد مختلف اقتصادي، فرهنگي، فقهي، حقوقي و اخلاقي، مورد بررسي قرار گرفته است. بررسي اين مسئله، با نگرش اخلاقي به دليل حيثيت ­هاي مهم علم اخلاق در زندگي حائز اهميت است. در اخلاق هنجاري، كه يكي از شاخه­ هاي علم اخلاق است، سه نظريه وظيفه‌گرايي، پيامدگرايي و فضيلت‌گرايي مطرح است. دراين‌ميان، سودگرايي كه شاخه‌اي از پيامدگرايي به شمار مي‌آيد و بيشترين رواج را در غرب دارد، به تبيين استدلال‌هايي بر درستي يا نادرستي فرزندآوري به لحاظ اخلاقي پرداخته است‌. سودگرايان معتقدند اگر فرزندآوري نتايج مطلوبي در پي داشته باشد، به لحاظ اخلاقي، درست و در غير اين صورت، نادرست است. سودگرايان براي اخلاقي‌بودن فرزندآوري، به دلايل متعددي پرداخته‌اند؛ از جمله: دلايل اقتصادي و دلايل روان‌شناختي. با توجه به اهميت مسائل اقتصادي در جهان امروز، بررسي اين دسته از دلايل سودگرايان، از اهميت ويژه برخوردار است. در اين مقاله، به روش عقلي به بررسي و نقد استدلال‌هاي سودگرايان بر اخلاقي‌بودن فرزندآوري پرداخته شده است. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، نقدهايي با عناوين تنزل انسان از جايگاه خود، جواز سقط جنين و نوزادكشي، جواز به‌كشي، صنعتي‌شدن و كاهش نياز به نيروي كار انساني، جواز سقط‌كردن جنين‌هاي ناقص و فرزندان معلول، عدم ملازمه افزايش جمعيت و منفعت اقتصادي و لزوم تقدم منفعت اقتصادي خانواده بر استدلال­ هاي سودگرايان در اخلاقي‌بودن فرزندآوري در دو بعد منفعت اقتصادي خانواده و اجتماع وارد است. بنابراين براي اخلاقي‌بودن فرزندآوري بايد به دنبال اقامه استدلال‌هاي وظيفه‌گرايانه بود.

فاقد چكيده لاتين