مواجهه معلمان با اجراي برنامه هاي درسي در آموزش مجازي و ارايه راهكارهاي آنان براي بهينه كردن فرايند ياددهي- يادگيري

امروزه آموزش مجازي يكي از مهم ترين دغدغه هاي اصلي معلمان در مبحث ياددهي- يادگيري است و اين مهم با شيوع يكباره ويروس كرونا و پايداري آن درهم تنيده شده است. پژوهش حاضر با هدف مواجهه معلمان دوره‌ي ابتدايي با آموزش مجازي و راهكارهاي مطرح شده برحسب تجربه زيسته معلمان ابتدايي براي بهينه شدن آن صورت گرفت. براي انجام اين پژوهش، رويكرد كيفي و روش پديدارشناسي توصيفي اتخاذ گرديد. مشاركت كنندگان بالقوه پژوهش، شامل تمامي معلمان دوره‌ي ابتدايي شهرستان قشم بوده است كه انتخاب آن‌ها به‌صورت هدفمند و مصاحبه‌ها به‌صورت نيمه ساختاريافته و هم‌چنين با اشباع نظري، تعداد 15 نفر انتخاب شده‌اند. مضامين فراگير، سازمان‌دهنده و پايه با كدگذاري هفت مرحله‌اي كلايزي مشخص گرديد. يافته‌هاي اين پژوهش شامل دو مضمون فراگير، شش مضمون سازمان‌دهنده و 54 مضمون پايه بود. نتايج حاكي از آن است كه معلمان دوره‌ي ابتدايي دچار ابهام در نقش‌ها و كاركردهاي آموزش مجازي هستند و راهكارهاي اتخاذ شده از سوي آن‌ها به نوعي بازتاب‌دهنده‌ي تعميم فهم و ادراك آن‌ها از يادگيري در آموزش حضوري به مجازي مي‌باشد. لذا در اين راستا ضروري است بستري جهت تفهيم معلمان ابتدايي نسبت به نقش‌ها و كاركردهاي آموزش مجازي و همچنين محدوديت‌هاي آن جهت يادگيري دانش‌آموزان ابتدايي فراهم گردد.