تاثير خنده درماني بر خستگي و اضطراب مادران كودكان بستري در بخش‌هاي روانپزشكي بيمارستان هاي شهر تهران: يك مطالعه تجربي

سابقه و هدف: خستگي و اضطراب بر سلامت فيزيكي و رواني مادران تاثير سوء دارد و كيفيت مراقبت از فرزند و شرايط زندگي را با چالش مواجه مي نمايد. اين مطالعه با هدف تعيين تاثير خنده درماني بر خستگي و اضطراب مادران كودكان بستري در بخش هاي روانپزشكي بيمارستان هاي شهر تهران انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه تجربي با طرح پيش آزمون و پس آزمون بر روي 70 نفر (دو گروه 35 نفري) از مادران كودكان بستري در بيمارستان هاي علي اصغر (ع) و رازي انجام شد. گروه مداخله در 8 جلسه گروهي خنده درماني با ميانگين مدت زمان 60 دقيقه شركت كردند. از پرسشنامه هاي اطلاعات جمعيت شناختي، مقياس ارزيابي خستگي (FAS) و سياهه حالت- صفت خشم (STAI) براي جمع آوري داده استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نسخه 16 نرم افزار SPSS انجام شد. يافته ها: در مرحله پيش آزمون ميانگين خستگي و اضطراب در بين دو گروه اختلاف معني داري نداشت (p 0.05). مقايسه خستگي و اضطراب گروه مداخله نشان داد كه تفاوت معني داري در ميانگين اين متغير و ابعاد آن بعد از مداخله مشاهده شد (0.05 p) در حاليكه چنين تغيير معني داري در گروه كنترل در مورد خستگي و اضطراب و ابعاد آن ها وجود نداشت (0.05 p). به ترتيب 0.741 و 0.735 تغييرات واريانس خستگي و اضطراب توسط متغير مستقل تبيين مي شود. نتيجه گيري: خنده درماني يك مداخله اثربخش براي تخفيف علايم خستگي و اضطراب در مادران كودكان بستري در بخش هاي روانپزشكي است. با توجه به هزينه كم، فقدان عارضه و امكان اجرايي؛ اجراي اين مداخله در شرايط مشابه و ساير افراد آسيب پذير توصيه مي شود.